Oorlog in Iran: support uit moslim landen blijft uit

Opinie. De meeste westerse analyses rondom de militaire operatie Epic Fury tegen Iran concentreren zich op het slagveld, de aanvallen, de wapens, de schade en het vermogen van het Iraanse leger om de klappen op te vangen en erop te reageren. Die focus is begrijpelijk maar dat is niet het complete plaatje. Er gaat volgens Zineb Riboua veel minder aandacht aan wat de Islamitische Republiek heeft verloren, namelijk de  strategische reserve aan steun in de Arabische en in de moslim wereld. Daar heeft het regime van de Mollahs vier decennia aan gewerkt, tevergeefs.

Ook in Nederland wordt na de aanslag van vorige week op een Iraanse man gespeculeerd over de inzet van handlangers uit de moslim gemeenschap. De export van de Iraanse revolutie in de afgelopen vier decennia heeft echter weinig steun opgeleverd. Wie wil weten waarom het regime er alleen voor staat kan het onderzoeker “The Caliph and the Imam. The Making of Sunnism and Shiism” uit 2023 nogmaals lezen. 

In tegenstelling tot veel moslim landen waar weinig steun is voor Iran blijft de reactie van de islamisten in Marokko dubbelzinnig. Aan de ene kant betreurt oud-premier en PJD leider Benkirane de dood van pro-Iran strijders in Libanon. Hij kon zijn emoties niet bedwingen toen Hizbollah leider Hassan Nasrallah op 27 september 2024 door Israëlische bommen werd uitgeschakeld (video op de website PJD.ma).

Er is hem verweten de dood van een monster te betreuren. De Libanese sji’a leider en zijn paramilitaire groep worden verantwoordelijk gehouden voor de dood van tienduizenden mensen tijdens de burgeroorlog in Syrië en in Irak. Andere islamisten buiten de PJD partij hebben op dezelfde manier gereageerd zij het voor heel andere motieven.   

Aan de andere kant worden de aanvallen door Iran sinds het begin van de operatie Epic Fury op naburige landen zoals Koeweit, Bahrein, Qatar, de Emiraten, Oman en Saoedi-Arabië niet veroordeeld. De islamisten betreuren slachtoffers gemaakt door Israël maar zwijgen over de schade en het veel grotere aantal slachtoffers door Iran tijdens de burgeroorlog in Syrië, Irak en Jemen, en nu ook in de Golfstaten.

Om de volle omvang van de Iraanse mislukking om de publieke opinie in de moslim wereld te mobiliseren moet men eerst begrijpen wat voor soort regime in Teheran sinds 1979 aan de macht is. De Islamitische Republiek is nooit een conventionele regering geweest die zich af en toe met propaganda bezighoudt. In wezen is het een revolutionair regime dat gelooft in geweld als oplossing voor politieke problemen.  De gehele institutionele identiteit berust op de voortdurende productie van ideologische energie, op het verspreiden van onvrede, het ensceneren van woede en het transformeren van het buitenlands beleid in een doorlopende voorstelling die tegelijkertijd gericht is op publiek in eigen land en in de bredere moslim wereld.

Het Islamitische regime was bij enkele groeperingen na zoals de groep van Abdesalam Yassine, nooit populair in Marokko. Na de revolutie sprak Hassan II de pers toe en zei dat Ayatollah geen moslim was. Het nieuwe regime in Teheran ging de geschiedenis in als een sekte uit de middeleeuwen die het werk van satan op aarde kwam doen. Meer dan veertig jaar terreur door de Mollahs geven hem gelijk. De straten zullen daarom niet vol lopen om het regime te redden van het naderende einde.

Afbeelding ter illustratie. Bron: weblog Iran Freedom.

Meer lezen over hetzelfde onderwerp:

Midden Oosten: Iraans as van verzet brokkelt af
Jaarlijks herdenken de sji’a op 06 juli de dood van Imam Hoessein, een kleinzoon van de profeet van de islam. De traditie wil dat gelovigen op straat paraderen en met hun handen en kettingen op de borst en op de rug slaan. Maar in kapot geschoten dorpen en steden in Zuid-Libanon, Syrië, Jemen, Irak en Iran wordt de herdenking overschaduwt door de recente verwoestingen als gevolg van de aanval door Israël en Amerika. De sji’a rouwen om de dood van hun leiders. Ze vragen zich voor het eerst af of hun politieke macht in het Midden Oosten voorbij is en dat ze weer terug moeten naar hun onderdanige positie in de moslim wereld gedomineerd door 1,9 miljard soeni gelovigen.