Angst voor rechts kabinet is ongegrond

Een nieuw rechts kabinet is onlangs geïnstalleerd. Voor sommige is dat een reden tot paniek. Men verwacht een hard beleid inzake migratie en asiel. Maar het migratiebeleid van rechtse regeringen is niet strenger dan dat van linkse regeringen. Polarisatie zoals in de media of op straat is niet hetzelfde als beleid uitvoeren. Uitgevoerd beleid van de afgelopen decennia laat zien dat consensus en stabiliteit in zowel rechtse als linkse kabinetten altijd de norm is geweest.

In 2009 verscheen het onderzoek “Grens en gezin” naar ambtelijke en politieke besluitvorming over gezinsmigratie in Nederland tussen 1955 en 2005. Eén van de conclusies is dat de politieke kleur van het kabinet, van de jaren vijftig tot heden, niet bepalend is voor het strenge dan wel liberale karakter van het Nederlands beleid inzake gezinsmigratie (Bonjour, S.A. 2009).

Jaren na bovengenoemd onderzoek zijn zowel links als rechts niet van mening veranderd. Ze hebben beide een hekel aan criminele migranten en aan islamitische extremisten. Rechts benoemt de problemen zoals ze zijn daar waar links een andere taal gebruikt. Kijk hoe de media na de winst van Wilders de term radicaalrechts gebruikt daar waar decennia lang extreemrechts gebruikelijk was.

Voormalig premier Wim Kok (1938-2018) zag twee oorzaken van de problemen rond de integratie: het getal en de tempo. Het zijn er te veel die in korte tijd moeten integreren. Maar de tempo van integratie is zo traag dat de achterstand alsmaar groter werd. Hij had het goed gezien maar vergat islamitische extremisme als beslissend in de opkomst van Nederlands extreemrechts.

Islamitische extremisten kijken neer op de Nederlandse cultuur. Daarom integreren ze niet. Er is nog onvoldoende wetenschappelijk vergelijkend onderzoek gedaan om de bewering te onderbouwen dat ook binnen de islam een soort extreemrechts bestaat. Het heeft universele kenmerken die de Italiaanse denker Umberto Ecco (1932-2016) omschrijft als oer-fascisme (externe links naar Nederlandse vertaling). Nederlands extreemrechts en islamitisch extremisme zijn twee tegenpolen die elkaar versterken.

In Marokko zijn de reacties op de winst van extreemrechts verdeeld. Aan de ene kant deelt men dezelfde paniek als in Nederland. Aan de andere kant zijn er politieke commentatoren die in de opkomst van islamitisch extremisme de voornaamste oorzaak zien van de verrechtsing van de westerse samenlevingen. Ze herkennen de oorzaken van het probleem dat ook in Marokko speelt. Daar willen ze net als in Nederland een oplossing voor extremisten die haat en geweld prediken, zie de analyse van politiek commentator Ahmed Assid.

Het nieuwe kabinet gaat dus een streng beleid migratie en asiel uitvoeren zoals voorbijgaande kabinetten dat ook hebben gedaan. Het verschil is dat Wilders nu meer aanhang heeft onder de ambtenaren van het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Dat weet de nieuwe premier Dick Schoof ook. Hij was baas van de Immigratie- en Naturalisatiedienst en heeft bij de veiligheidsdiensten AIVD en NCTV gewerkt. Hij weet van islamitisch extremisme en van de criminelen die het imago van de Marokkanen in Nederland te grabbel hebben gegooid. Dat alles maakt van hem de juiste man om professionaliteit tegenover iedereen van welke kleur dan ook te bewaken. Daarom mag er nog geen reden zijn tot paniek.

Afbeelding: het nieuwe kabinet Dick Schoof op het bordes. Bron: Rijksoverheid.nl