Afrika: 600 miljoen mensen hebben geen stroom
Dertig Afrikaanse staatshoofden en leiders van internationale instellingen voor ontwikkeling kwamen op 27 en 28 januari 2025 bijeen in Tanzania. Ze willen komende vijf jaar 300 miljoen mensen van stroom voorzien. Het initiatief, getiteld Mission 300, kost meer dan 50 miljard dollars. Marokko kan daar een rol in spelen. Een intentieverklaring is onlangs met Mauritanië getekend om het stroomnetwerk uit te breiden.
Volgens tijdschrift Le Monde Afrique van februari hebben ruim 600 miljoen mensen in Afrika geen toegang tot stroom. Dat is een groot handicap voor de sociale en economische ontwikkeling. De jeugdwerkloosheid is het hoogste in gebieden zonder aansluiting op stroomnetwerken. Dat zijn ook gebieden waar extremisten jongeren ronselen voor revolutionair geweld.
Marokko is jaren gelden begonnen met het produceren van goedkoop en duurzaam energie. Onder de zon van Ouarzazate ligt het zonnecomplex Noor, het grootste zonne-energiecentrale ter wereld. De panelen, zo ver het oog reikt, produceren jaarlijks 1,6 miljoen megawatt schone energie. Dat staat gelijk aan de uitstoot van 760.000 ton CO2 per jaar. Een technisch hoogstandje waardoor Marokko een voortrekkersrol speelt in de Afrikaanse energietransitie.
Het Instituut IRESEN belichaamt de Marokkaanse ambitie. In haar laboratoria verleggen 120 onderzoekers de grenzen van innovatie. Ze beschikken over een jaarlijks budget van 35 miljoen euro. Hun laatste innovatie is een revolutionair reinigingssysteem voor panelen met zonne-energie die 90% water bespaart.
Een ontziltingstechnologie gebaseerd op zonne-energie is een andere innovatie die hoop geeft aan de bewoners van de kuststreek waar het tekort aan drink- en irrigatiewater steeds groter wordt. Een baanbrekend groen project dat een voorbode is voor de toekomst van energie in het continent.
Er wordt veel in opleidingen geïnvesteerd. Elk jaar studeren 350 technici af. 90% daarvan kan direct aan het werk bij 25 verschillende zakelijke partners. Industriëlen zijn bereid om de opleidingen te ondersteunen. Ze zorgen voor een goede aansluiting bij de behoeften van de markt.
Afbeelding: zonne-energie centrale Noor in Ouarzazate.
Meer lezen over hetzelfde onderwerp:
Nieuw directeur Xlinks project
Het bedrijf Xlinks, belast met het aanleggen van een onderzeekabel tussen Marokko en Groot-Brittannië, heeft Samantha Harrison als nieuw directeur aangesteld om het project te leiden. Ze komt van het Ministerie van Gezondheid en was eerder secretaresse van de Britse premier. Het project om groene stroom vanuit Marokko naar Groot-Brittannië te vervoeren kost 25 miljard dollars. De kabel is 3.800 km lang en wordt in Guelmim ten zuiden van regio Souss aangelegd. Naar schatting zal 8% van de Britse huishoudens van stroom worden voorzien. Het project staat sinds 2023 uitvoerig beschreven in de nieuwe energie strategie van de Britse regering en is online te raadplegen onder de naam Morocco – UK Power Project.
Groene energie in Marokko
De Britse krant The Telegraph schrijft over groene energie in Marokko. Het land is bezig de woestijn in het zuiden om te toveren in een bron van duurzame energie. De Britse regering heeft eerder dit jaar groen licht gegeven voor de aanleg van een onderzees kabel tussen beide landen om de huishoudens van energie te voorzien, zie nota Powering up Britain. Een citaat uit The Telegraph: “The country has already established itself as a leader in renewable energy within Africa and is aiming to boost cooperation with its European neighbours, including the UK. The North African nation could become an essential partner in the race to net zero.”
De zee als bron van drinkwater
Tot laat in de 19de eeuw dacht men dat de welvaart in Marokko gebaseerd moet zijn op stromend water uit de bergen van de Atlas. Dat maakt landbouw mogelijk dankzij de talrijke rivieren. De eerste studie hiernaar werd door J.D. Hooker en J. Ball, twee Engelse onderzoekers in 1878 gepubliceerd: “Journey of A Tour in Morocco and the Great Atlas”. Hun onderzoek was in de eerste helft van de 20ste eeuw mede bepalend geweest voor waterbeleid in de landbouwsector. Geen druppel water mag naar de zee vloeien. Er moesten zoveel mogelijk stuwdammen worden gebouwd, genoeg om 1,5 miljoen ha landbouwgrond te bevloeien. Meer dan honderd jaar later is het oppervlaktewater sterk afgenomen als gevolg van de demografische explosie en de afname van sneeuw in de Atlasgebergte. Vele rivieren zijn uitgedroogd. Nieuwe oplossingen moeten worden gezocht in het zuiveren van zeewater...