Tentoonstelling Asǝṭṭa weeftechniek op Biënnale in Venetië
Update: 12 mei. Premier en burgermeester van Agadir, Aziz Akhannouch, heeft op vrijdag 8 mei op de Biënnale in Venetië het paviljoen van Marokko ingehuldigd. In het paviljoen is de tentoonstelling Asǝṭṭa te zien, handgemaakt textiel gebaseerd op traditionele technieken uit de omgeving van Azilal. Het project van kunstenaars Amina Agueznay en Meryem Berrada is tot 22 november te zien in de historische en culturele stad van Italië.
De weeftechniek Asǝṭṭa om textiel, tapijten en kleding te maken, werd sinds de Oudheid rond het Middellandse Zeegebied gebruikt maar is in veel plaatsen verdwenen.
In zijn studie “Etude sur le vocabulaire du tissage en Afrique du Nord” uit 2005 schrijft onderzoeker James Bynon dat de techniek vrijwel exclusief het domein was van vrouwen maar is bijna overal verdwenen op enkele regio’s na in Noord-Afrika. In Marokko is de techniek bewaard maar is ook met uitsterven bedreigd.
In het artikel “Asǝṭṭa le tissage : transmission du sens à travers l’acte” uit 2019 schrijft onderzoekster Fatima Benkhallouq dat kennisoverdracht niet op een professionele manier gebeurt. Kleine meisjes kijken en luisteren naar hun moeder bij het maken van textiel maar leren het niet op school. Hierbij heeft de arabisering van het onderwijs niet geholpen bij het bewaren van de taal, de technieken en rituelen die bij textielproductie horen. De sector werd ook geraakt zoals op deze brochure uit de jaren 1960 is te zien. Dat heeft tot verlies van de moedertaal geleid.
Volgens de auteur werden er pas na 2000 initiatieven vanuit de overheid genomen om oude technieken op een professionele manier te leren. De doelstelling van de initiatieven is het professionaliseren van de productie ten einde de export te stimuleren. Dat is wat de Fransen ook tussen 1920 en 1956 hebben geprobeerd, volgens antropologe Marina de Regt in haar onderzoek "De ontrafeling van een vrouwenberoep" uit 1989.
Meer lezen over hetzelfde onderwerp:
Portret van Nederlandse kunstverzamelaar Bert Flint
Update: 02 maart. De Nederlandse kunstverzamelaar Bert Flint heeft eindelijk zijn biografie. Dat is een verdienste van journalist Lejo Siepe die talloze getuigen, familieleden, naaste medewerkers, vrienden en kenners van kunst en cultuur sprak. En het leest alsof je met al die mensen gezellig een kopje koffie zit te drinken terwijl ze verhalen over hem vertellen. De in Winschoten geboren verzamelaar maakte voor het eerst kennis met Marokko dankzij interesse in de Spaanse taal en cultuur. Dat bracht hem uiteindelijk naar Tetouan van de jaren 1950. Hij vestigde zich definitief in Marrakech. Vandaar reisde hij jaren lang op de rug van ezels naar afgelegen dorpen in de bergen en in de woestijn op zoek naar rurale kunstvoorwerpen.
