Bijeenkomst EU–Marokko handelsakkoorden

In december 2024 werd de Werkgroep Westelijke Sahara binnen het Europees Parlement na twintig jaar opgeheven. De reden hiervoor is dat de meerderheid van de EU lidstaten het besluit heeft overgenomen van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties om autonomie te geven aan de regio. Maar de opheffing van de Werkgroep betekent nog niet dat het onderwerp Sahara uit de EU agenda is verdwenen.

Op 25 januari 2025 staat in Brussel het handelsakkoord tussen de EU en Marokko ter discussie. Op de agenda gepubliceerd door “Moniring Group of the Maghreb” (PDF document) is te lezen dat Polisario vertegenwoordigers zijn uitgenodigd on van gedachten te wisselen over het besluit door de Rechtbank op 04 oktober 2024 over het betrekken van de Westelijke Sahara bij de EU - Marokko handelsakkoorden over vis- en landbouwproducten afkomstig uit de regio.

De organisatoren van de bijeenkomst zijn leden uit pro Polisario extreemlinkse partijen. Ze praten over een territorium waar Polisaro geen controle over heeft. De separatistische groep is sinds 1976 in Algerije gehuisvest. De werkelijke vertegenwoordigers van de bewoners van de Westelijke Sahara worden niet geraadpleegd. Informatie over deze besloten bijeenkomst is openbaar geworden dankzij de oplettendheid van EU politicus Thierry Mariani (Rassemblement National).

Meer op deze website over hetzelfde onderwerp:

Werkgroep EU - Westelijke Sahara opgeheven
Na 20 jaar is deze maand een einde gekomen aan de werkgroep EU – Westelijke Sahara. De groep verdedigt de belangen van Polisario, de politieke en militaire tak van de “Arabische Republiek in de Westelijke Sahara”. De groep bestaat uit advocaten, politici, activisten en lobbyisten. Sommige staan op de loonlijst van Algerije. Polisario heeft sinds 1976 een kantoor in Algerije en ijvert voor de onafhankelijkheid van de Sahara ten zuiden van Marokko. De separatisten zijn in de problemen gekomen na de erkenning door voormalige koloniale machten Spanje en Frankrijk van de Marokkaanse soevereiniteit over het gebied. Spaanse PSOE socialisten hebben in het EU Parlement gestemd voor de opheffing van de werkgroep.

Update: Frankrijk erkent Sahara als Marokkaans
De Franse president Emmanuel Macron heeft op 30 juli 2024 een brief aan koning Mohammed VI gestuurd waarin hij zijn steun uitspreekt voor het autonomieplan van de Sahara: “Voor Frankrijk is autonomie onder de Marokkaanse soevereiniteit het raamwerk waarbinnen deze kwestie moet worden opgelost.” En dit plan “vormt nu de enige basis voor het bereiken van een politieke, rechtvaardige en duurzame oplossing in overeenstemming met de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties”, schrijft het Franse staatshoofd. Voor het eerst sinds het begin van het conflict in 1975 laat Frankrijk het principe van neutraliteit los en sluit zich aan bij Amerika en Spanje die eerder in 2020 en 2023 het autonomieplan van Marokko verdedigen. Een historisch besluit. Frankrijk en Spanje waren in de koloniale tijd verantwoordelijk voor het traceren van de grenzen tussen Marokko, Algerije en Mauritanië.

Kadhafi: “Wij hebben Polisario opgericht”
“Bij God, Arabische volkeren willen niet worden onderdrukt door deze heersers. Het is een schande. Ik heb persoonlijk geen respect of waardering voor deze heersers, uitgezonderd zij die aan onze kant vechten.” Zo begint de toespraak van Kadhafi op 02 maart 1985 ter gelegenheid van de oprichting van de Jamahiriya, de republiek van Libië. De toespraak was een oproep aan de heersers van Algerije, Egypte en Syrie om samen te werken ten einde de Arabische volkeren te verenigen. Hij verwees tevens naar regio Sahara ten zuiden van Marokko en geeft toe dat hij Polisario heeft opgericht: “We hebben Polisario in 1972 opgericht. Niemand wist in die tijd van de strijd om de Sahara. Arabieren, Afrikanen en Aziaten spraken daar niet over. Alleen wij wisten dat het stukje Arabisch land van Spaans kolonialisme moest worden bevrijd. Op een bijeenkomst van 11 juni 1972 in aanwezigheid van de Algerijnse president Houari Boumediene heb ik de oprichting van Polisario aangekondigd.“

Vragen over Sahara in Brits parlement
Twee Pro Polisario politici in het Britse parlement hebben op 23 april vragen gesteld over handel met Marokko en de natuurlijke hulpbronnen uit regio Sahara. Patrick Grady van de Schotse Nationale Partij vroeg of de Britse regering in overeenstemming handelt met internationaal recht en de wens van de autochtone bewoners van de regio. De vraag was gericht aan David Rutley, ondersecretaris van het Commonwelth en Internationale Zaken. Zijn antwoord: “We do not consider commercial activity to be illegal in Western Sahara, providing it respects the interests of the Sahrawi people. The UK continues to support the UN-led efforts and the work of Staffan de Mistura as Personal Envoy of the UN Secretary-General to Western Sahara and we continue to encourage constructive engagement with the political process and monitor progress.”

Terreuraanval Smara in EU Parlement
EU parlementslid Thierry Mariani van de Franse groep Groupe Identité et Démocratie, heeft twee vragen aan de EU commissie gesteld over de terreuraanvallen op Smara en Aouserd door Polisario afgelopen 29 oktober en 04 november 2023. In zijn brief schrijft het parlementslid dat de aanvallen gericht zijn op burgers en gevolgen kunnen hebben op de stabiliteit van de regio en van de lidstaten van de Europese Unie. Hij wil dat de Europese Unie de humanitaire hulp aan door Polisario gecontroleerde vluchtelingenkampen in Algerije herziet.

Spanje draagt controle luchtruim Sahara over
Spaans premier Pedro Sánchez bereidt de overdracht aan Marokko voor van de controle van het luchtruim boven de Westelijke Sahara. Dat hebben diplomatieke bronnen aan krant OKDIARIO in Spanje bevestigd. De overdracht vindt plaats tijdens het komende werkbezoek van de herkozen premier van Spanje aan Rabat. Spanje heeft de Westelijke Sahara tussen 1912 en 1975 gekoloniseerd. In 1975 kreeg Marokko de controle over het land maar niet over het luchtruim dat sinds 1947 vanuit de Canarische Eilanden wordt beheerd. Het luchtruim van Marokko wordt door de luchtmacht vanuit de vlieghaven van Casablanca gecontroleerd. Een nieuwe toren in de Sahara is dus nodig. Na het luchtruim moet tevens ook de maritieme grens tussen Marokko en de Canarische Eilanden opnieuw worden getraceerd. De wijzigingen aan de grenzen tussen beide landen hebben te maken met de erkenning in 2022 door Spanje van de soevereiniteit van Marokko over het gebied.