10 mei: Internationale Dag van de Arganboom

De Verenigde Naties vieren sinds 2018 een Internationale Dag van Arganboom, een inheemse boom die in Marokko met uitsterven wordt bedreigd. De boom groeit in Souss, de Anti-Atlas en de westelijke Hoge Atlas. Hieronder een tekst die de oogst in 1942 beschrijft, gevolgd door de oorspronkelijke tekst in  Tamazight. Bron: Textes berbères des Ait Souab. Anti-Atlas Maroc. Edisud 1995.

"In juli, wanneer de argan rijp is en aan de voet van de bomen is gedroogd, komen de vergaderingen van notabelen bijeen en verklaren: "Morgen zal de oogst van argan worden toegestaan." Ze laten het nieuws door omroepers op de markt verkondigen : "Het oogsten van argan is toegestaan!" Het oogsten wordt per vallei toegestaan.

De volgende dag gaan mensen met veel bomen op zoek naar werkkrachten en beginnen met het plukken van de bomen. Eigenaren die niet veel bomen hebben doen dat alleen.

Mensen staan ​​'s ochtends heel vroeg op. De vrouwen dragen manden en de mannen dragen stokken van argan hout. Eenmal bij de bomen in het bos aangekomen, slaan de mannen de argan die nog niet van de bomen is gevallen, kapot. Vrouwen verzamelen de vrucht. Ze stapelen het ergens op. Zodra de oogst is voltooid, wordt de vrucht door lastdieren of in manden naar huis gebracht.

Wanneer de bewoners van een huis olie willen, nemen ze de vrucht, halen het vruchtvlees eruit, verzamelen de pitten en breken deze met behulp van een daarvoor bestemde ketel. Zodra de noten gekraakt zijn, scheiden ze de schil van de amandel, verzamelen de amandelen en roosteren ze in een broodpan. Vervolgens worden ze met een molensteen vermalen. Er wordt een pasta van gemaaakt en wordt de olie eruit geperst. Dan blijft de schil over.

Men zegt vaak: “Wat als er geen argan is!” Het vee eet de bladeren en het hout is ideaal om vuur mee te maken. Het wordt gebruikt om houtskool te maken en voor het ploegen. De olie is rijk en aangenaam in gebruik en wordt gebruikt om gerechten te verfijnen. Het vruchtvlees is een geliefd voedsel voor alle vee, vergelijkbaar met gerst. De bast van de korrels wordt gebruikt om vuur aan te steken. Van de perskoeken maakt men koekjes die op de markt worden verkocht. Het vee dat de koekjes eet krijgt veel melk en wordt vet."

Hieronder de originele tekst in Tamazight: 


Afbeelding: Argania Day, UN.org.