Publicatie: president Tebboune slaat wild om zich heen
Commentaar. In een nieuwe toesprak bekritiseerde de Algerijnse president de gaspijp Nigeria – Marokko, een project dat onlangs door de samenwerkende West-Afrikaanse staten (CEDEAO) werd goedgekeurd: “De pijp loopt door 14 landen. Elk land krijgt slechts 5% van het gas en ze moeten ook nog de douanerechten betalen. Niets van dat gas zal Europa uiteindelijk bereiken”. Een uitspraak gebaseerd op feiten of de wens van een man die zijn buren geen economisch vooruitgang gunt?
De reactie van de president komt een paar dagen na de bijeenkomst van vertegenwoordigers uit Algerije, Oostenrijk, Duitsland, Italië en Tunesië om een strategisch partnerschap op het gebied van energie te evalueren. Het doel is, volgens een persbericht uit 30 september gepubliceerd via Radio Algérie, om nieuw impuls te geven aan een project dat jaarlijks 4 miljoen ton groene waterstof vanuit Algerije over een afstand van 3.000 kilometers naar drie Europese landen vervoert. De export voorziet in 10% van de verwachte Europese vraag naar schone brandstof in 2040, aldus het persbericht.
Het is ongebruikelijk dat een staatshoofd projecten in andere landen openlijk aanvalt om de eigen belangen te verdedigen. Maar dat is niet vreemd aan de Algerijnse president wiens biografie in een nieuwe publicatie van Christophe Dubois en Marie-Christine Tabet uitvoerig wordt besproken. De auteurs noemen hem “vindicatif”, vrij te vertalen als wraakzuchtig.
De Franse auteurs komen na de publicatie (Paris Alger. Une histoire passionnelle) tien jaar geleden met een vervolg in “Alger Paris: Affaires toxiques” (Algiers-Parijs. Giftige betrekkingen) waarin Abdelmajid Tebboune de hoofdrol speelt. Voor deze nieuwe publicatie hebben de auteurs ruim honderd ministers, ambassadeurs, journalisten, inlichtingenofficieren en academici uit binnen en buitenland besproken.
Loyale technocraat
Tebboune kwam in 2019, tegen alle verwachtingen in, aan de macht. “Stelt u zich Abdelmadjid Tebboune voor, de tachtigjarige president, nippend aan zijn whisky terwijl hij naar Franse zender CNews kijkt en zich opwindt over uitspraken van Xavier Driencourt, voormalig Frans ambassadeur in Algiers”, zo begint de nieuwe publicatie over de man die door zijn tegenstanders – ook binnen het Algerijnse regime – bijnamen heeft als "de onderprefect" en "Gargamel" (de kwaadaardige tovenaar uit het gelijknamige stripverhaal).
Tebboune "denkt en droomt in het Frans" maar dan wel op een eigen manier. Want deze rancuneuze en wispelturige "bureaucraat" heeft nooit de vereiste legitimiteit gekregen van de “moudjahidines” (vrijheidsstrijders) uit de onafhankelijkheidsoorlog 1954-1962. Hij verstaat wel de kunst om de geschiedenis van de Franse kolonisatie zestig jaar na dato als wapen in te zetten om zijn eigen verantwoordelijkheden en het structurele falen van zijn regime te maskeren.
Tebboune is een loyale technocraat en product van het "systeem", een andere naam van het militaire regime in de volksmond. Hij was een voorstander van gedwongen arabisering (dat wil zeggen: Tamazight (inheemse taal) en Frans (koloniale taal) uit de school, de administratie en het openbare leven weren. Hij was “wali” (gouverneur) van Adrar, Tiaret en Tizi Ouzou.
In 2019 werd hij in een verkiezing met lage opkomst tot president gekozen. "Niemand had gedacht dat hij ooit aan de macht zou komen", schrijven de auteurs. Een oud-collega uit het provinciale bestuur beschrijft hem als iemand die zijn militaire chefs nooit teleurstelt: "Tebboune heeft nooit geleerd bevelen van zijn meerderen te negeren. Omdat hij zelf nooit “nee” heeft gezegd, ziet hij geen reden waarom iemand “nee” tegen hem zou zeggen".
In de publicatie komt de president voor als iemand die verteerd wordt door "wrok". Het woord wordt veelvuldig gebruikt en komt van een voormalige hoge Algerijnse functionaris. Volgens hem aarzelt hij niet om tegenstanders en "subversieve elementen" te bedreigen, ook als ze in het buitenland wonen. "We zullen alle beschikbare middelen tegen hen inzetten", waarschuwt hij in zijn toespraken op tv. "Ze zullen een hoge prijs betalen, zelfs als ze hun mond in verre ooorden durven openen”.
Een schaduwleger
Amir DZ (echte naam Amir Boukhors) is een journalist gevestigd in Frankrijk. Hij komt uit Oran en was een “harag”, een migrant die zijn land illegaal via de zee is ontvlucht. In april 2024 werd hij in de regio Île-de-France ontvoerd en kort gevangengehouden. Hij was een van de weinigen die het bestaan in Europa van een “schaduwleger” van het regime heeft beschreven.
Het “schaduwleger” is vooral actief in Frankrijk waar de meeste Algerijnen wonen. De auteurs kregen toegang tot inlichtingen van Europese politiediensten. Het “schaduwleger” is inmiddels ook in Groot-Brittanie, België en Spanje aanwezig. Over Nederland is niet veel bekend.
Franse verslagen hebben eerder de Algerijnse inmenging in Frankrijk uitvoerig beschreven. Leden van de gemeenschap worden in Frankrijk ingezet om toezicht te houden, doelwitten te schaduwen en handlangers te rekruteren. Onder de verdachten die zijn opgepakt in verband met poging tot ontvoering van Amir DZ is een functionaris van het consulaat in Créteil. Hij wordt ervan verdacht lid te zijn van de Algerijnse geheime dienst.
De inmenging in Frankrijk wordt in het meest huiveringwekkende hoofdstuk onder de titel “Staatsterrorisme” beschreven. De auteurs onthullen de organisatiestructuur van de BS (veiligheidsbureaus). Dit zijn eenheden aangestuurd vanuit de Algerijnse ambassade in Parijs. Ze bestaan uit agenten gestationeerd in twintig consulaten verspreid over Frankrijk. Elk van hen beheert een geheim netwerk van informanten gerekruteerd uit de Frans-Algerijnse gemeenschap.
De auteurs schrijven over een gestructureerde, hiërarchische organisatie die zich bezighoudt met complotten, moordaanslagen, ontvoeringen en diverse vormen van intimidatie van politieke dissidenten.
Een voormalig Frans inlichtingenofficier (binnenlandse veiligheidsdienst) beschrijft de eenheid: "Ze zijn opgeleid volgens de meest effectieve Russische school voor spionage. Het verschil is dat zij er zijn om hun eigen gemeenschap te bespioneren en niet om de blauwdrukken van de nieuwste kernonderzeeboot te stelen".
De Franse Justitie heeft alleen al in 2026 een dossier aangelegd met drie zaken die vallen onder bedreiging van de binnenlandse veiligheid. Volgens de publicatie staat Algerije op hetzelfde niveau als Iran en Rusland als het gaat om staatsterrorisme.
Wraakzuchtig
De wraakzuchtige president slaat dus wild om zich heen. Hij beschouwt de gaspijp Nigeria – Marokko niet als een mogelijkheid om de economie van 14 West-Afrikaanse landen te stimuleren maar als een concurrerend project dat de gasexport van zijn land bedreigt. West-Afrikanen willen gebruikmaken van eigen grondstoffen om zich te ontwikkelen. Tebboune verkoopt liever aan Europa en wil de markt voor zichzelf houden.
Tebboune gaat door met intimideren in het buitenland. Dissidenten in Frankrijk zijn niet langer het enige doelwit. De schrijvers kregen voor het eerst toegang tot niet openbaar gemaakte informatie van Europese inlichtingendiensten. Ze stellen vast dat dezelfde structuur voor het beïnvloeden en controleren van de Algerijnse diaspora op volle toeren draait in België, Groot-Brittannië en Spanje.
Meer lezen over hetzelfde onderwerp:
Stijging import gas uit Rusland en Algerije
Opinie. Een van de zorgen binnen de EU toen de oorlog in Oekraïne begon was de levering van gas uit Rusland. De oorlog gaat inmiddels de derde winter in maar de import van Russisch gas is tussen 2023 en 2024 gestegen. Daarnaast is Algerije een belangrijk leverancier in 2024 geworden. Dat blijkt uit de gegevens van Eurostat uit december. Het gebrekkige EU energiebeleid houdt gasrijke maar oorlogszuchtige dictaturen in leven. Import van gas uit Rusland is in het eerste kwartaal van 2024 naar 18,9% gestegen in vergelijking met dezelfde periode in 2023 waarin de import 9,8% bedroeg. De import uit Algerije ging in dezelfde periode in 2023 van 10,6% naar 14,3% in 2024. De gasinkomen gaat rechtstreeks naar de militairen aan de macht.
Eerste lading gas Mauritanië - Senegal naar de EU
Mauritanië en Senegal exporteren per 21 februari de eerste lading gas naar Europa. Dat zei de minister van Energie in Mauritanië afgelopen woensdag in een interview met Sky News. De minister zei dat de export bedraagt ongeveer 2,3 miljoen ton per jaar. In 2024 publiceerde het bedrijf Cosmos Energy een update op de eigen website over de voortgaande boringen naar olie en gas bij de grens tussen Mauritanië en Senegal. Het bedrijf schreef dat de resultaten de verwachtingen overtreffen.
Critici Algerije in Frankrijk aangevallen
Franse media publiceren al weken verhalen over fysieke aanvallen en oproepen tot geweld tegen critici van Algerijnse regime. Op 13 januari publiceerde krant Le Monde gesprekken met Amir DZ en Abdou Semmar, twee journalisten en critici van het regime. Abdou Semmar werd in augustus 2023 in Nanterre mishandeld wegens het openbaar maken van schanddaden. Op 29 april 2024 keerde Amir Boukhors, bekend op Internet onder de naam “Amir DZ”, terug naar zijn woonplaats Val-de-Marne in de buurt van Parijs. Vlakbij zijn huis blokkeert een ongemarkeerde auto uitgerust met een zwaailicht hem de weg. Vier mannen in burgerkleding – van wie er twee oranje politiearmbanden dragen – stappen uit, slaan hem in de boeien en gooien hem in hun Clio-achtige auto, die onmiddellijk richting Seine-et-Marne snelt.